بعد گرفتن چند تا کامنت از چندتا دوست خیلی خوب، یه کم تو شک افتادم که یه موقع هایی اینجا بنویسم بدک نیس، آخه بعضیا تلگرام ندارن. 

اونهمه ۴ ماه ننوشتم و واقعا دیکه تصمیم گرفته بودم . اما حتی اگه دو سه نفر دلشون بخواد من همچنان از خودم یه چیزایی بنویسم، نمیتونم انگار نه بگم. البته که شرایط بلاگ اسکای هم ثبات نداره. ولی بسته به شرایط میشه یه چیزایی یه وقتایی نوشت. 

اون سری از دوستانی که آدرس کانال تلگرام رو خواسته بودن اگه ممکنه برام ایمیل یا اکانت تلگرام بذارن که من بیام آدرس بدم .

چون نمیخوام اینجا آدرس رو بذارم. 

شیرین ۲ جان ، کجایی حالت خوبه.

البته امیدوارم که هنوز منو بخونی و جوابم بدی. 

خوشحال میشم یه خبری از خودت بدی. 

واقعا قطع احساس با بعضی هاتون سخته بعد ۱۱ سال.