انگار تو نوشتن تنبل شدم ، هر روز میخوام بیام اما حسم نمیکشه . مشکل وقت یا خستگی هم نداشتم . مامان هم برگشت . و کار سنگین و فشرده ای نداشتم . فقط به هم خوردن برنامه های امتحانی باعث میشه روزهای بیشتری رو مدرسه بریم و این درصورتی هست که قراداد ما تا آخر اردیبهشت بوده و ظاهرا هرچی تو خرداد سرکار میریم پولی پرداخت نمیشه و این ناعادلانه و عجیبه برام . تا ۱۶ خرداد امتحانات طول میکشه . و تعدادمراقبت های من زیاده .
این هفته تونستم چند تا کار طراحی برای استاد بفرستم . وارد آناتومی بینی شدیم ، به نسبت چشم مبحث ساده تریه.
جواب آزمایش رو گرفتم و هفته بعد باید نوبت دکتر بگیرم .
امروز قرارداد بیمه تابستون رو به شکل خویش فرما گرفتم . برای ۴ ماه باید سه میلیون و خورده ای بپردازم ، ۱۲ درصد بدون دفترچه درمانی . ولی گفتن میتونم درمان رو زیر نظر پدر برگردم . اینم باید از شنبه برم دنبالش.
حالا سوال مهم اینه ، منی که نهایتا بتونم ۵ سال دیگه کار کنم ، آیا میصرفه این همه هزینه بیمه خویش فرما بپردازم؟ و اینکه به ازای این مثلا ۵ سال ، چقدر و چند ماه حقوق بیکاری میدن؟
باید اینا رو وقتی رفتم از کارشناس بپرسم .
باید پنجشنبه مبلغ رو پرداخت کنم ، ماهی تقریبا ۸۰۰ و خورده ای .
باید بازار برم برای لیستی که چند وقته حوصله نکردم برم دنبالش ، ضدآفتاب و مرطوب کننده ندارم . پارچه فرم اداری باید بخرم بدم خیاط ، شلوار بیرونی هم میخوام .
هوا خیلی گرم شده و دارم به سختی خودمو قانع میکنم برای آمادگی پیاده روی های بعد اتمام مدرسه .
و انشاالله انجام سفارش سیاه قلمی که دوستم تقریبا یه ساله داده و من نشد انجامش بدم .
بعضی از چیزا خیلی سریع از دست میرن و بعضی از دوستان و عزیران، یه دوست شمالی داشتم خیلی وقتا که نیاز به حرف زدن داشتم یا بش پیام میدادم یا زنگ میزدم ، اما متأسفانه بخاطر مشکلاتی که براش پیش اومده رابطه مون خیلی کمرنگ شده و خدایی من دیگه کسی رو ندارم که باش راحت حرف بزنم .
حتی اون بهترین دوستم که همسایه و هم خونه بودیم ، همون دوستم که اهوازه . اسمش میذارم نجمه .
دلم میخواد یه دو سه روزی برم اهواز پیشش . البته الان ۶ ماهه بارداره و نمیدونم تا من تصمیم بگیرم برم ، آیا شرایط مهمان پذیری رو داشته باشه یا نه .
انگار دل منم پر از حرف شده ، اما قلمم یاری نمیکنه . یه جور آشوب ، یه جور ابهام ، یه جور بلاتکلیفی در خودم حس میکنم . البته حالم بد نیس . مشکل خیلی حادی هم ندارم . اما دیگه دیگه ....