هرسال بخاطر تولد خواهرزاده م ، یلدامون کمی رنگ و بو میگیره . خب جشن و مراسم خاصی نیس ... یعنی نه آهنگی که پلی بشه و نه تنی که برقصه . چون آقا قبول نداره و از دو روز قبل تکه باران کرده همه رو ...
ولی خوب بود بین خودمون ... کسی از بیرون نداشتیم . این خواهرم که بیشتر وقتا عصرا میاد و عادیه .
کیک گرفته بودن و شام هم ساندویچ دادن .
من کادو پول دادم .
خواهرزاده م که کلی ذوق داشت .
کلی ازش عکس گرفتم .
بعد هم بخور بخور و ساعت ۱۲ هم خوابیدم .
هرچیزی رو تو حد متناسب دوس دارم و اگه شرایط جور باشه انجام میدم .
اما به نظرم این روزا بعضی از خانم ها فقط چشم به هم چشمی سفره های آنچنانی پهن میکنن و تجملات زیادی بکار میبرن که از هم عقب نباشن تو گذاشتن عکس های لاکچری شون . وقتی تو عمق بعضی چهره ها میرم ، خنده واقعی و از ته دل نمیبینم . فقط یه لحظه تظاهر و بعد صدای فلش و یا گوشی و بعد عین کره ذوب شده همه چی تو چهره شون وا میره .
من کسی رو قضاوت نمیکنم اینم که گفتم مثالش تو ذهنمه . امیدوارم نگاه ظاهری من غلط باشه و واقعا از ته دل همه خوشحال باشن .
امیدوارم همه لحظه ها به شادی و سلامتی سپری بشه .
باید قوی باشیم که نی نی تازه متولد کووید ۱۹ که من اسمش گذاشتم کووید ۱۹ پلاس ، رو که واقعا تو زندگی مون پلاس شده و ول نمیکنه رو پاس کنیم ببینیم بعدش چی برامون به دنبال داره . امیدوارم به نوه ش نرسیم و مقطوع النسل بشه .
خدا رحم کنه این یکی که زورش میگن بیشتر از پدر مادرشه...